هفته سوم شروع دانشگاه، یعنی از هفته گذشته، اعتصاب استادان هندی در اعتراض به پایین بودن دستمزدهاشون شروع شد...بعضی اساتید همون اول گفتند که کلاس تشکیل نمیشه...اون هم درسهای مهمی مثل جامعه شناسی و پالتیک....بعضی اساتید سر کلاس در این مورد صحبت کردند و نظرسنجی کردند که چنددرصد بچه ها حاضرند در صورت تشکیل کلاس موردنظر بیان دانشگاه و بعد رای به تشکیل کلاس داده شد مثل انگلیسی و تاریخ...استاد فرانسه هم بدون هیچ نظرسنجی گفت که ترجیح میده کلاس تشکیل بشه چون خیلی عقب می افتیم و معلوم نیست تا کی اعتصاب باشه
در این مدت نه استادی احضار شده، نه استادی دستگیر شده، نه استادی تهدید شده...هر کی دلش میخواد میاد سر کلاس و هراستادی هم که بخواد نمیاد....به همین راحتی
امروز استاد انگلیسی گفت که اساتید دانشگاه ها تا چهار آگوست(دو هفته دیگه) به دولت اولتیماتوم دادند...اگه تا این روز دولت حاضر به پذیرش خواسته هاشون نشه، دانشگاه ها کلن تعطیل میشه و نه تنها هیچ استادی سر کلاس درس حاضر نمیشه که درب کلاسهای دانشگاه رو هم قفل می کنند...
عاشق این اعتصاب های مدنی مسالمت آمیز هندی ام...شدیدن منتظر نتیجه اعتصابم، هرچند اگه دولت تن به خواسته اساتید نده معلوم نیست تا کی اعتصاب ادامه داشته باشه...و مسلمن در حال حاضر از همه بیشتر ما دانشجوها ضرر می کنیم که مجبوریم برای پایان ترم همه کتابها رو بخونیم چه استاد درس داده باشه و چه درس نداده باشه....
پی نوشت۱: قبلن از اعتصاب ریکشاها والاها نوشته بودم...همون اعتصابی که باعث شد ترس رو بذارم کنار و موتورسواری یاد بگیرم...البته دولت در برابر این اعتصاب کوتاه نیومد و مجبورشون کرد تا نرخ تعرفه های حمل و نقل رو کاهش بدهند...الان وقتی سوار ریکشا میشی باید برای کیلومتر اول، ده رویپه و برای کیلومترهای بعدی هفت روپیه بدی در حالی که قبلن فکر می کنم این میران یک یا دورویپه بیشتر بود(با یک حساب سرانگشتی معلوم میشه که چقدر هزینه ریکشا یا همون تاکسی های سه چرخه هندی گرونه)البته این کاهش نرخ تعرفه به این دلیل صورت گرفته بود که یک مقداری قیمت بنزین رو کاهش داده بودند...در هر صورت ریشکاوالاها یا راننده های ریکشا چنان متحد بودند با هم که حتی وقتی نرخ بیشتر هم پیشنهاد میدادی حاضر نمی شدند قبول کردند...و از اون روزی که حاضر به پذیرش تعرفه های جدید شدند، بدون هیچ اعتراضی شروع به کار کردند....انصافن اگه ایران بود راننده های تاکسی یا در همون روزهای اعتصاب نرخ بیشتر می گرفتند و یا این که بعد از اون تا حداقل ده روز اعتصاب رو از لحاظ مالی جبران کنند.
پی نوشت۲: معلوم نیست توی این چندسالی که اینجا هستم شاهد چند تا اعتصاب دیگه باشم... هرچند این اعتصابها شرایط رو برای یک مدتی برای ما سخت تر می کنه ولی واقعن عاشق این اعتصاب های مدنی مسالمت آمیز هندی ام...
پی نوشت۳: دو هفته قبل در هند همجنسگرایی قانونی اعلام شد.
