۱۳۸۶ اسفند ۲۵, شنبه

نظرات پس از تائید نمایش داده می شود

همیشه از مدیریت کامنت ها بدم میاد....چون فکر می کنم که کسی که کامنتی می گذاره تا به تو توهین کنه، منظورش این هست که تو ناراحت و عصبانی بشی...خب حالا چه کامنت ها رو مدیریت کنی و یا همین طور هر کامنتی پابلیش بشه خودبخود، در هر صورت تو اون نظر رو می بینی....تنها فرقش اینه که بقیه نمی بینند...

به همین دلیل اون روزهایی که از بعضی کامنتهای عناصر معلوم الحال، ناراحت می شدم و عصبی، دوستان پیشنهاد دادند که این برای این کامنت دونی مدیریت بگذارم...ولی به همین دلیلی که گفتم، این کار رو نکردم...کامنت های خیلی بد رو حذف می کنم و یا بی جواب از کنارشون رد می شدم....الان که دیگه این کامنتها نه تنها برام مهم نیستند بلکه اصلن باعث ناراحتی ام هم نمیشن....مخصوصن اون کامنتهای بی نام و نشونی که برای پست های خیلی قبل تر گذاشته شده باعث میشه کلی دلم برای افرادی که حتی می ترسند همون نظر بدون نام و هویت شون رو برای آخرین پست بگذارند( که حداقل بقیه هم پی به شجاعت شون ببرند) بسوزه
ولی یک چیزی ناراحتم می کنه و اون توهین هایی هست که نسبت به دیگر فعالان زن در این وبلاگ میشه...و متاسفانه چون این امکانش نیست که هر لحظه این کامنت ها چک بشه، بعضی وقتها هرچی فحش و توهین و تهمت هست نصیب اونها میشه....

به همین دلیل هرچند که از مدیریت کامنتها بدم میاد، ولی دیگه از این به بعد"نظرات پس از تائید نمایش داده می شود"

پی نوشت: ولی بیچاره این ماهی های قرمز....من نمی دونم چرا هرکی می خواست هر توهینی بکنه یادش می اومد که این پست برای این کار خیلی خوبه!!!!