پي نوشت: يك عالمه تبريكككككككك به پروين عزيز....زني كه ايستادگي را مي شود از او آموخت
پي نوشت2: اين پست فقط براي اطلاع رساني بود...نوشته ام در اين مورد بماند براي بعد...
پی نوشت۳: دوست خوب، جادی در پستی با عنوان"زیباترین هدیه ولنتاین تقدیم به پروین اردلان و همه زنان ایران"نوشته: من خوشحالم و دوست دارم همه دنیا خوشحال باشند از اینکه یک نفر بدون هیچ ادعایی و بدون هیچ سر و صدایی و بدون رییس کسی شدن، کاری کرده که تمام آدم های خوب دنیا بهش افتخار می کنن. من افتخار می کنم وقتی پروین به عنوان یک زن فعال ایرانی، جایزه ای رو می بره که برای اولین بار به کریل رامافوزا داده شده که کارگران سیاه پوست آفریقای جنوبی رو در دریافت حقوق و ارزشهای انسانی همراهی می کرد.
پی نوشت۴: آیدای عزیز هم نوشته: مي خواهم به رسم و عادت مألوف به پاس تلاش هاي ارزنده ات و چشمهاي هميشه نگرانت براي "يه عالمه كاري كه داريم" اين بار از تو بنويسم و از شرم آميخته به شكسته نفسي ات كه "چرا من و چرا ديگران نه مگر نه اين كه همه پا به پاي هم تلاش كرده اند ."
پی نوشت۵: چون من اصولن در لینک دادن تنبل هستم، فکر می کنم میشه بقیه نوشته ها رو از وبلاگ آیدا پیگیری کرد.
