دو روز قبل تصمیم گرفتم خبرنگار کنشگران نباشم و دیگه نیستم....امیدوارم بتونم به زودی نوشتن در حوزه جامعه مدنی رو در یک روزنامه شروع کنم...فقط یک چیزی رو دلم میخواد بگم....تقریبا همه سوژه هایی که برای کنشگران نوشتم و سوژه ای که پیگیری می کردم و متاسفانه نانوشته می مونه، متعلق به خودم بوده ...بدون هیچ ایده دادن و پیگیری از جانب شخص دیگری....فکر می کنم احتیاج نباشه بگم چقدر این سایت رو دوست داشتم (و خواهم داشت)....و چقدر زندگی کردم با سوژه هایی که نوشتم ....و چقدر بعضی از نوشته هام برای این سایت رو دوست دارم ...
پی نوشت: چقدر این دنیای کوچیک مطبوعات رو دوست دارم. دنیایی که همه همدیگه رو می شناسن و در برخی موارد، احتیاج به هیچ توضیح بیشتری نیست. این رو هم باید بگم برغم تعهد(شاید بیش از حد) که به این سایت احساس می کردم، این تصمیم یکی از درست ترین تصمیماتی بود که تاحالا گرفتم....تصمیمی که باید خیلی قبل تر از این می گرفتم....
